Deze website maakt gebruik van cookies om het browsen voor u te optimaliseren. Door gebruik te maken van onze website stemt u in met het gebruik van cookies op uw toestel zoals beschreven in ons Cookiebeleid.

Culturele ambassade

33631326

Dorsen: We waren twee weken in Parijs in een klein zwart doosje aan het werken. Kom hier in het Muziekgebouw is super. Het is prachtig, met het blonde hout, geweldige akoestiek, en de technische crew is buitengewoon goed. Het is heerlijk om hier te werken.

Wat is algoritmisch theater?
Ik gebruik de computer als uitvoerder. Computers kunnen praten, ze kunnen vertalen, en op een manier improviseren, dus daarom wil ik hun theatrale potentieel onderzoeken. Voor dit concert worden het Beatles-nummer Yesterday en het bekende nummer Tomorrow van de musical Annie door speciaal ontworpen software vervormd en vervolgens als muzikale score op de hoofden van de drie zangers geprojecteerd. De software produceert elke uitvoering een andere score, maar eindigt altijd met een duidelijk herkenbare versie van 'Tomorrow'.

Hoe ben je hier op het idee gekomen?
Meestal komt het met een eenvoudige gedachte, die ik nonchalant vermeld in een off-hand opmerking. In 2010 ben ik begonnen met het werken met computerprogrammeurs, het schrijven van live-software. Software kan spraak produceren, licht regelen, in realtime gebruiken, maar het is een niet-menselijke prestatie. De eerste keer dat ik dit idee gebruikte in een geïmproviseerde uitvoering met slechts twee laptops met een gesprek op basis van Chomsky en Foucault. Het volgende stuk ging meer in een theatrale richting, het maken van een live gegenereerde aanpassing van Hamlet. De taal werd in een nieuwe richting verplaatst, waarbij nieuwe scènes, nieuwe poëzie werden gemaakt, met computerstemmen die 20 verschillende delen spraken en podiumeffecten triggerden.

Waarom begon je mensen op het podium te zetten?
Ik begon nieuwsgierig te worden naar de machine-menselijke samenwerking. 'Yesterday Tomorrow' is muziek die wordt gegenereerd door een computer, die de zangers tijdens de vlucht interpreteren. Ik en het menselijke team creëren een structuur en de computer vult de details in. Ze moeten snel beslissingen nemen over hoe ze de score behandelen. Het komt van mens tot machine, het wordt herschreven door de machine en dan komt het terug naar de mens die dan een extra laag op het materiaal legt.

Wat gebeurt er tijdens het concert?
Het algoritme transformeert Gisteren langzaam in Morgen. Wat betekent dat de nummers lijken te zijn omgezet in muzikale wartaal, maar het blijft veranderen en opnieuw begin je melodie, tonaliteit en iets bekends te horen. Uiteindelijk is het proces logisch en het geeft veel voldoening als je aan het einde komt. Een van de vragen is of het computerprogramma de creativiteit van zichzelf heeft, want elke avond is het anders.
Voor mij is het wegkomen van taal naar muziek in de eerste plaats uitdrukkingsvorm. Ik dacht aan iets zo menselijk als zingen, dat nog steeds voor mij deze zeer romantische opvatting van zelfexpressie en buitengewone schoonheid heeft die mensen kunnen produceren. Hoe zou dit samenwerken: ultieme menselijke expresiviteit en een strikte regelgebaseerde procedure.

Ben je tevreden met het stuk?
Ja, ik ben elke avond erg geïnteresseerd in wat er zal gebeuren. Ik koos de liedjes omdat ze zo vertrouwd, banaal zelfs zijn, en ze hebben zeer iconische melodieën: het is een plezier om ze te horen verknoeien met, ontmanteld en een andere schoonheid te verwerven. Wanneer je aan het einde van de dag tegen het einde van de dag aankomt, is er scheldwoord, ontcijfering tussen de zangers en ik vind het beter dan het lied. Voor mij is het veel bevredigender dan het eigenlijke nummer.
Ik construeerde het als een midlife-stuk. Ik ben 41 en heb veel vragen: hoe blijf je verloofd, wat heb je gedaan, begrijp wat oudere mensen je hebben verteld, dat er geen aankomst is, alleen maar constante verandering.

Sluiten