Deze website maakt gebruik van cookies om het browsen voor u te optimaliseren. Door gebruik te maken van onze website stemt u in met het gebruik van cookies op uw toestel zoals beschreven in ons Cookiebeleid.

Culturele ambassade

Renzo Martens

VISUELE ARTIEST

Geplaatst op 25/03/2014 door mylene

Renzo Martens, beeldend kunstenaar, wiens documentaire 'Episode III / Enjoy Poverty' in 2008 furore maakte, kwam op de Internationale Documentaire Film Fesitval Amsterdam (IDFA). Hierin is Martens 'epische reis door de jungle van Congo afgebeeld. Hij moedigt Congolese mensen aan afbeeldingen van hun armoede te verkopen en te verkopen, en hij heeft een groot neonbord bij zich 'Enjoy Poverty, please'. Het werk werd getoond in het Centre Pompidou, op de Biënnale van Berlijn, in Tate Modern om er maar een paar te noemen, en werd uitvoerig besproken door eminente denkers van binnen en buiten de kunstwereld, van de London School of Economics tot Yale University.

Vroeg in de avond loopt hij naar binnen, gekleed in een wit jasje en een bordeauxrode broek, zijn gladde lange haar dat achterover gekamd zit; ja, hij speelt wel met zijn gelijkenis met acteur Klaus Kinski. Hij verbleef een week in Lloyd Hotel, terwijl hij zijn plannen verder ontwikkelde.

"Afbeeldingen van armoede maken deel uit van een markt waarvoor ik ook produceer, en de film wist dat. Daarom is het zo'n goede film als ik dat mag zeggen, "zegt Martens.

"Zoals zoveel andere kritische kunstwerken gemaakt over wereldwijde ongelijkheid, stimuleert 'Enjoy Poverty' een economie; het kopen van kunst door vermogende particulieren, het publiceren van scripties en artikelen in steden als Amsterdam of LA of Berlijn. Dat feit ondermijnt de aard van de kennis die wordt gegenereerd in mijn en soortgelijke kunstwerken. Ze zijn altijd gemaakt vanuit hetzelfde perspectief, voor hetzelfde publiek, en ze zijn in feite provinciaal. Daarom besloot ik dat ik moest proberen een kunstinstituut te bouwen met een school, een museum en een residentieprogramma in Congo en ik richtte het Institute for Human Activities op. "Deze week is hij in Amsterdam om geld in te zamelen voor een Gentrification-programma in Congo.

Het project past in het academische kader van zijn studies voor een doctoraat in de kunstwetenschappen aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent, als Yale Fellow aan de Yale University en aan de Akademie der Kunste in Berlijn. "Bij Yale ben ik betrokken bij mensen van Law School en de Afdeling Economie die hopelijk me helpt om het project echt te maken."

Er zijn genoeg obstakels op weg naar realisatie van zijn Gentrification-programma.

"We zijn begonnen op een oude Unilever-plantage. Hoewel onze contacten heel goed waren, heeft het Canadese bedrijf dat de plantage bezit ons weggejaagd omdat ze bang zijn dat een kunstcentrum hun bedrijf zal ondermijnen. Dat is niet waar, omdat we volledig pro-business zijn.

Het was heel interessant om te zien dat zelfs een simpele zaak als een creatieve workshop voor kinderen als een bedreiging kan worden gezien.

We moeten vechten en ervoor zorgen dat iedereen begrijpt dat we voorstander zijn van zaken doen. We willen ervoor zorgen dat mensen daar geld verdienen. De enige manier om geld te verdienen is door kunst te maken. En ik ben blij om dat met andere mensen te delen. We moeten nu echter een andere locatie vinden. '

Hij denkt na, "in 2010 werd een Gentrification-programma opgezet als een vijfjarig project, maar het zou heel goed kunnen dat het in 2017 nog steeds een vijfjarig programma zal zijn. Ik kan het niet alleen. Ik ben een intuïtief persoon, maar ik ben er niet zo goed in om erover na te denken. Het Institute of Human Activities heeft een raad, een adviesraad en naast mij zijn er vier anderen in het team. Sommigen beschouwen het als een onderneming, of als een onderzoeksproject. Ik zie het als een sculptuur.

Zou het ook kunnen dat u uiteindelijk uw plan in de elitaire centra van de kunst presenteert en het nooit in Congo zal worden gerealiseerd?

"Nee, absoluut niet. Dat zou een schande zijn. '

Sluiten